اما مخالفت با استخاره : از ضعف اطمينان به خدا خالى نيست ؛ چون بعد از اين‌كه فرد از خدا خواست تا خير بنده‌اش را به او نشان دهد ، مخالفت با آن‌چه صلاح اوست ، به نوعى نقض استخاره و مشورت با خداوند است و اين كار از سوى مؤمن شايسته نيست ، مخصوصا كه تجارب بسيار ، نشان از عاقبت بد مخالفت با استخاره دارد . * استخاره در مسائل شرعى س 70 : در روايتى آمده است صفوان جمال - او از بهترين اصحاب امام كاظم ( عليه السلام ) و از نزديكان اوست - از طريق استخاره به امامت امام رضا ( عليه السلام ) استدلال كرده است . شيخ طوسى در كتاب الغيبة از على بن معاذ روايت كرده و گفته است : به صفوان بن يحيى گفتم به چه چيز على بن موسى ( عليهما السلام ) را شناختى ؟ گفت : دو ركعت نماز خواندم ، دعا كردم و استخاره گرفتم و به او يقين نمودم » . آيا اين صحيح است كه امام از طريق استخاره مشخص شود ؟ آيا استخاره در همه حالات درست است يا فقط هنگام شك و ترديد ؟ باسمه جلت اسمائه : سند روايت مذكور بهواسطه على بن معاذ كه جزء مجهولان است ضعيف مىباشد ، علاوه بر آن ، احتمال مىرود كه استخاره در اين روايت ، به معناى دعا و طلب خير از خداى متعال باشد ، و در اين صورت معناى روايت چنين خواهد بود كه : صفوان نماز خوانده ، تضرع نموده و از خدا خواسته كه خير را براى او انتخاب